Hjá bandarísku geimferðastofnuninni NASA starfar fólk sem brennur fyrir vísindum, en fáir þó jafn heitt og Michael Guzman. Hann er yfirverkfræðingur aðaldrifkerfa (e. main propulsion systems) fyrir Artemis II geimferðina. Ástríða hans fyrir eðlis- og stærðfræði skín í gegn í öllu sem hann gerir — jafnvel tölvupóstundirskriftin hans samanstendur af flóknum jöfnum um knýkraft eldflauga og hvernig eigi að kæla fljótandi súrefni með helíumbólum. „Ég er algjör nörd og horfi á eðlisfræðifyrirlestra í frítíma mínum,“ segir Guzman.
Leið hans til NASA hófst með sumarstarfi árið 2013, en það var óvenjulegt frístundaverkefni sem tryggði honum framtíðarstarf. Knúinn áfram af forvitni keypti Guzman sér kennslubók og byrjaði að smíða sína eigin litlu eldflaug eftir vinnu. Yfirmenn hans tóku eftir þessum brennandi áhuga og aðeins þremur dögum eftir að líkanið hans tók á loft var honum boðið fast starf hjá geimferðastofnuninni.
Í dag eru verkefnin talsvert stærri. Guzman starfar nú við að undirbúa SLS-eldflaugina (Space Launch System), þá öflugustu sem NASA hefur smíðað. Hans sérsvið er aðaldrifkerfi eldflaugarinnar og meðhöndlun á því fljótandi vetni og súrefni sem notað er sem eldsneyti. Þetta eru gríðarlega viðkvæm og flókin kerfi, enda þarf eldsneytið að vera ofurkælt og undir nákvæmum þrýstingi til að skila þeim yfirþyrmandi krafti sem þarf til að rífa geimfarið út fyrir lofthjúp jarðar.
Næsta stóra skref Guzmans og teymisins hans er sjálfur Artemis II leiðangurinn. Farið hefur fram viðamikil eldsneytis- og hermiæfing (e. wet dress rehearsal) á skotpallinum þar sem allt ferlið er prófað, allt frá dælingu ofurkælda eldsneytisins til niðurtalningar. Markmiðið er skýrt: Að senda geimfara á braut um tunglið í fyrsta sinn í rúmlega 50 ár, og leggja þar með grunninn að varanlegri viðveru mannsins í geimnum.