Á meðan stærstu tæknirisar heims dæla milljörðum dala í risavaxin gagnaver til að þjálfa stór mállíkön, fer áhugaverð þróun fram í skugganum. Verkefnið Qubic hefur vakið athygli fyrir nýstárlega nálgun á dreifðu reikniafli (e. distributed compute). Í stað þess að láta tölvubúnað leysa tilgangslausar stærðfræðiþrautir til að knýja bálkakeðjur – eins og hefðbundinn rafmyntanámugröftur virkar – nýtir Qubic reikniaflið beint í að þjálfa gervigreind og tauganet. Þetta kallast „gagnleg sönnun á vinnu“ (e. Useful Proof of Work).
Vélbúnaðurinn sem tengist netinu vinnur að því að þjálfa gervigreindarlíkan sem kallast Aigarth, um leið og hann tryggir öryggi kerfisins. Afköstin eru lyginni líkust; óháða öryggisfyrirtækið CertiK staðfesti nýlega að Qubic-netið geti afgreitt yfir 15,5 milljónir færslna á sekúndu. Til samanburðar er það talsvert meiri hraði en fræðileg hámarksafköst greiðslukortarisans Visa. Þessi gríðarlegi hraði næst meðal annars vegna þess að kerfið keyrir beint á vélbúnaðinum sjálfum (e. bare metal), án þess að nota sýndarvélar sem annars myndu hægja á ferlinu.
Þetta líkan er frábrugðið öðrum þekktum dreifðum gervigreindarkerfum, eins og Bittensor, þar sem áherslan er frekar á að verðlauna gervigreindarlíkön sem keppa sín á milli. Hjá Qubic er sjálfur námugröfturinn raunveruleg þjálfun á líkaninu frá grunni. Þetta vekur upp áhugaverðar spurningar innan gervigreindarsamfélagsins: Er mögulegt að almenn gervigreind (AGI) verði ekki til með því einu að stækka og dæla fjármagni í hefðbundin mállíkön? Dreifð nálgun, þar sem þúsundir tölva um allan heim leggja til hrámátt til að þjálfa eitt stórt gervigreindarlíkan, gæti reynst mun mikilvægari þáttur í framtíðinni en áður var talið.