Lykillinn að langlífi og heilbrigðri öldrun finnst ekki lengur eingöngu á rannsóknarstofum eða í lyfjaglösum. Vísindin sýna okkur í æ ríkara mæli að heilsan mótast af daglegum venjum, umhverfi og félagslegum aðstæðum í gegnum áratugi, allt frá blautbarni. Viðhald heilsunnar er því orðið að stærstu víglínunni í baráttunni fyrir lengri og betri ævi, þar sem áherslan hefur færst yfir á fyrirbyggjandi aðgerðir í okkar daglega lífi.
Hér stendur nútíma heilsuiðnaður frammi fyrir stórri áskorun. Iðnaðurinn, sem á rætur sínar að rekja til heilsulinda, var upphaflega hannaður til að veita fólki stundarfró, slökun eða flótta frá hversdagsleikanum. Slík stutt inngrip duga þó skammt þegar kemur að langlífi, sem krefst langvarandi samfellu og stöðugrar jákvæðrar styrkingar á hegðun. Heilsuiðnaðurinn ber nú ábyrgð á langtímaárangri sem hann var í raun aldrei hannaður til að skila, þar sem viðskiptavinir falla oft aftur í gamla farið um leið og þeir stíga út úr heilsulindinni.
Til að brúa þetta bil þarf heilsuiðnaðurinn nýtt „stýrikerfi“. Rétt eins og ósýnileg stýrikerfi í tölvum ráða því hvernig forrit vinna saman og nýtast notandanum, þurfa mannleg kerfi að móta og styðja við hegðun okkar til lengri tíma. Markmiðið hlýtur að vera að skapa innviði í samfélaginu – bæði á vinnustöðum og í einkalífi – sem gera heilbrigðar ákvarðanir að sjálfsögðum og auðveldum hluta af hversdagsleikanum. Langlífi næst nefnilega ekki með því að kaupa sér staka þjónustu, heldur með því að lifa í umhverfi sem nærir heilsuna á hverjum degi.