Þegar geimfarar NASA halda af stað í fyrsta mannaða tunglleiðangurinn í yfir hálfa öld, Artemis II, mun mikið mæða á hnökralausum samskiptum. Þar kemur Erik Richards til sögunnar. Hann er leiðangursstjóri Nærgeimsnets NASA (e. Near Space Network) og ber þá gríðarmiklu ábyrgð að tryggja að áhöfnin um borð í Orion-geimfarinu geti ávallt heyrt í stjórnstöðinni. Þetta á við um öll skref ferðalagsins, allt frá ægikrafti geimskotsins til endurkomunnar í lofthjúpinn og lendingarinnar í hafinu.
Nærgeimsnetið er ekkert smíði. Það er gríðarstórt og flókið kerfi sem samanstendur af fjölda samskiptagervitungla og yfir 40 jarðstöðvum víðs vegar um heiminn, allt frá Bermúda til Suður-Afríku. Þegar þetta kerfi er tengt við Djúpgeimsnet NASA (e. Deep Space Network) myndast alþjóðlegt innviðanet sem er hreinlega lífsnauðsynlegt. Án þess væri ógjörningur að fylgjast með og leiðbeina geimförunum fjórum á tæplega tíu daga ferðalagi þeirra til tunglsins og til baka.
Richards, sem ólst upp á blómaskeiði geimskutluáætlunarinnar, hefur helgað feril sinn geimsamskiptum og starfað víða, allt frá köldum sléttum Suðurskautslandsins til hvítra sanda Nýju-Mexíkó. Hann líkir Nærgeimsnetinu við hefðbundið símkerfi á jörðinni: Þegar allt virkar sem skyldi tekur enginn eftir því, en ef það bregst verður ástandið fljótt krítískt. Hans hlutverk er að sjá til þess að allir hlutar þessa flókna púsluspils vinni saman í fullkomnu samræmi svo mannkynið geti tekið sín næstu skref í geimnum af öryggi.