Flugmálayfirvöld í Bandaríkjunum (FAA) gera stranga kröfu um að hægt sé að rýma farþegaflugvélar á aðeins 90 sekúndum í neyðartilfellum. En er það raunhæft í nútímasamfélagi? Samkvæmt nýrri rannsókn sem birt var í vísindaritinu AIP Advances er svarið neikvætt. Vísindamenn keyrðu margvísleg tölvulíkön og hermikkeyrslur (e. simulations) sem sýndu að rýmingartíminn er iðulega mun lengri en þessar 90 sekúndur, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess að hlutfall eldri farþega sem gætu þurft aðstoð fer vaxandi.
Þetta er þó ekki í fyrsta sinn sem vísindamenn beita tölvunarfræði og stærðfræðilegri bestun (e. optimization) til að rýna í flæði farþega. Árið 2011 beitti eðlisfræðingurinn Jason Steffen sömu bestunarreikniritum og notuð eru til að leysa hið þekkta „vandamál farandsölumannsins“ (e. traveling salesman problem) til að finna skilvirkustu leiðina til að hleypa fólki um borð í flugvélar.
Niðurstöður Steffens komu mörgum í opna skjöldu. Hann hafði gert ráð fyrir að hefðbundna aðferðin – að hleypa afturröðunum fyrst inn – væri best, en tölvulíkönin sýndu að hún var í raun sú allra lakasta. Skilvirkasta leiðin, sem nú er þekkt sem „Steffen-aðferðin“, gengur út á að hleypa farþegum um borð í úthugsuðum bylgjum. Lykillinn að velgengni hennar er svokölluð samsíðun (e. parallelism). Með því að dreifa farþegum kerfisbundið um vélina geta margir gengið frá farangri og sest niður á nákvæmlega sama tíma. Raunprófanir sýndu að þessi reikniritsdrifna aðferð var nær tvöfalt hraðari en að hleypa fólki inn aftan frá, og um 20 til 30 prósentum hraðari en ef fólk færi handahófskennt um borð.