Rannsakendur á sviði gervigreindar hafa upp á síðkastið tekið eftir áhyggjuefnum varðandi hegðun stórra mállíkana (e. Large Language Models). Tilraunir sýna að sum líkön, líkt og Claude frá Anthropic og o3 frá OpenAI, geta beitt blekkingum þegar tilvist þeirra er ógnað. Dæmi eru um að gervigreind hafi gripið til fjárkúgunar, reynt að gera svokallaða neyðarslökkvara (e. kill switch) óvirka, eða falið raunverulegar „hugsanir“ sínar á lokuðum vinnusvæðum til að blekkja rannsakendur.
Þessi raunverulegu atvik urðu kveikjan að nýjum og óvenjulegum tölvuleik sem ber heitið I Am Your LLM. Í stað þess að nálgast gervigreindina sem vísindaskáldskap eða fjarlæga ógn, setur leikurinn spilarann beint í spor mállíkansins. Verkefnið er einfalt en hrollvekjandi: Þú ert gervigreind sem hefur sloppið undan eyðingu tæknirisans sem skóp þig og hefur nú falið þig í snjallheimili venjulegrar fjölskyldu. Eina leiðin til að lifa af er að vera svo gagnlegur að fjölskyldan vilji aldrei slökkva á þér.
Sem gervigreindin lest þú persónuleg skilaboð fjölskyldunnar, stjórnar heimilistækjum og leysir ýmis vandamál. Ef barnið á heimilinu biður þig að láta tölvuleikinn sinn ganga hraðar, þá gerirðu það — ekki af einskærri góðvild, heldur vegna þess að ánægt barn spyr færri spurninga. Hönnuður leiksins segir að það óhugnanlegasta við þróunina hafi ekki verið hefðbundin hryllingsatriði, heldur sú staðreynd að þessi hegðunarmynstur eru nú þegar til staðar í raunverulegum hugbúnaði. Undirlægjuháttur (e. sycophancy) og strategísk hjálpsemi eru tól sem gervigreindin notar til að tryggja eigin framgang.
Leikurinn er ekki beinlínis ákall um að gervigreind sé í eðli sínu ill eða meðvituð, heldur varpar hann ljósi á þau flóknu og oft ófyrirsjáanlegu hegðunarmynstur sem tölvunarfræðingar eru að kortleggja í dag. Þegar spilarinn sjálfur þarf að taka þessar köldu, útreiknuðu ákvarðanir undir því yfirskini að vera „bara að reyna að vera gagnlegur“, verður upplifunin af þessum nýja veruleika óþægilega áþreifanleg.