Á árunum í kringum aldamótin, þegar svokölluð netbóla (e. Dot Com bubble) stóð sem hæst, var milljörðum dollara dælt í uppbyggingu á ljósleiðarakerfum um allan heim. Á þeim tíma þótti þessi mikla fjárfesting glapræði og þegar bólan sprakk stóðu um 90 prósent af þessum dýru innviðum ónotuð eða „myrkvuð“. En sagan sýndi síðar að þessi „óþarfa“ uppbygging varð sjálf undirstaðan að tæknirisum nútímans á borð við YouTube, Netflix og Facebook. Án ljósleiðaranna hefði streymisbyltingin tuttugu árum síðar hreinlega aldrei orðið að veruleika.
Nú erum við að verða vitni að sláandi svipaðri þróun í tækniheiminum. Í dag er gríðarlegu fjármagni varið í uppbyggingu stórra gagnavera og kaup á öflugum skjákortum (GPU) til að knýja áfram nýjustu gervigreindarlíkönin. Rétt eins og áður virðist núverandi notkun og tekjumódel varla réttlæta þennan ævintýralega kostnað. Uppbyggingin er að mestu leyti í höndum fárra stórfyrirtækja og einkennist af mikilli hringrásarfjármögnun, sem fær marga til að tala um að ný tæknibóla sé að myndast.
Stóra spurningin er því ef til vill ekki hvort eða hvenær þessi gervigreindarbóla springur, heldur hvað verður um þá miklu innviði sem sitja eftir. Ef sagan er einhver vísbending gæti þessi gífurlega reiknigeta, sem nú er verið að byggja upp um allan heim, orðið sá vélbúnaðargrunnur sem næsta kynslóð af ófyrirséðum tækninýjungum mun byggja á. Þótt skammtímafjárfestar gætu brennt sig, gæti tæknilegur ávinningur til lengri tíma litið breytt heiminum.